Getuigenis_Ruat_CambodjaBekering door kippen

Officieel eindigde de Vietnamoorlog in 1975 toen de Amerikaanse troepen Indochina verlieten en de laatste Amerikaanse burgers per helicopter van het dak van de ambassade in Hanoi werden gehaald. Maar voor miljoenen Vietnamezen en Cambodjanen zouden geweld en vernietiging nog jaren duren. Ruat was een jonge vrouw toen het Vietnamese leger in 1979 Cambodja binnenviel.

In de nacht van de invasie vluchtte Ruat samen met vele dorpsgenoten naar de grens met Thailand om aan het geweld te ontkomen. “De hele weg waren we omringd door soldaten en geweervuur,” herinnert ze zich. “We renden echt voor ons leven.”

Ruat nam geen bezittingen mee (er was geen tijd om dingen uit te zoeken) en bracht meer dan een week zonder voedsel door. In die periode probeerden meer dan 1.500 Cambodjanen de Mekong-rivier over te zwemmen – naar veiligheid in Thailand. Ruat was een van hen. Ze moest hulpeloos toezien hoe honderden mensen in het water werden doodgeschoten of verdronken, ten prooi aan uitputting in de brede, snelstromende rivier.

Ruat haalde de overkant. De volgende 22 jaar woonde ze, samen met duizenden Cambodjanen, in een vluchtelingenkamp. Ze trouwde met een Cambodjaanse ziekenbroeder en, toen de kampen in 1992 dicht gingen, gingen ze samen met hun vijf kinderen terug naar hun moederland. “We dachten het ergste gehad te hebben,” zegt ze.

Een paar jaar later echter, werd haar man beroofd en vermoord.

Om thuis te kunnen blijven bij haar kinderen, begon Ruat kippen te houden. Toen het tijd was om ze in te enten belde ze de dierenarts, dokter Mov. Ze wist niet dat hij ook als pastor Mov bekend stond, en dat door Bible League was opgeleid. “Als ik anderen in het dorp vroeg naar het christelijk geloof, zeiden ze dat ik me er verre van moest houden,” aldus Ruat. “Het zou het ouderlijk gezag ondermijnen.”

Toch liet Ruat haar kinderen naar een Bijbelklasje van pastor Mov gaan. Als ze weer thuis kwamen waren ze vol van de mooie dingen die ze uit de Bijbel geleerd hadden. Daarom ging Ruat na een tijdje ook maar eens naar een Bijbelstudie. Zo leerde ze over Jezus Christus, die zonden vergeeft. “Daar had ik nog nooit van gehoord. Ik ben boeddhistisch opgevoed – daar is geen sprake van vergeving,” zegt ze.

Na verloop van tijd kwamen Ruat en haar kinderen allemaal tot geloof in Jezus Christus. “De problemen uit het verleden liggen nu onder een deken van vreugde en vrede – omdat God me een christen stuurde om mijn kippen in te enten.”