Ik stotter niet als ik de Bijbel lees....

De twaalfjarige Akeem verstijfde toen hij de aankondiging hoorde in zijn weeshuis in Centraal-Azië. Een groepje wezen mocht naar een zomerkamp!

“Diep van binnen wilde ik niets liever dan gaan,” zegt Akeem. Maar omdat hij stotterde was hij niet in staat om zijn opwinding te uiten aan de staf van het weeshuis. Toch droomde Akeem van zwemmen, spelletjes doen en nieuwe vriendjes maken. Hij had er geen idee van dat de Heere een weg voor hem had uitgestippeld.
Eindelijk brak de grote dag aan. Akeem stond doodstil toen de leider van het weeshuis de lijst voorlas met namen van de kinderen die sponsors hadden om naar het zomerkamp te gaan.
“Toen ik mijn naam hoorde, kon ik het niet geloven!” vertelt Akeem. “Wie kende mij nou? Wie zou er nou geld besteden aan een stotterende wees van 12 jaar?” Akeem was overrompeld van blijdschap. Er was een christelijk gezin dat zijn reis bekostigde. “Ik kon niet wachten om ze te bedanken,” lacht Akeem.

Zijn verblijf in het kamp was onvergetelijk. Omringd door zorg en aandacht maakte Akeem nieuwe vrienden en speelde heerlijk. Maar het belangrijkste was dat hij leerde dat er een Redder is Die van hem houdt. “Ik leerde dat er mensen zijn die om mij geven. Ik leerde dat ik kan zingen, ook al huil ik. Ik leerde om met God te praten. En... ik kwam erachter dat ik niet stotter als ik uit de Bijbel lees!” Akeem straalt ervan.
Toen Akeem de Bijbelstudieclub op het kamp voltooide, kreeg hij zijn eigen kinderbijbel. “Ik lees graag boeken, maar we hebben er niet veel in het weeshuis,” zegt hij, terwijl hij zijn prachtig geïllustreerde nieuwe Bijbel tegen zich aanklemt. “Nu kan ik iedere dag lezen over Jezus Christus!”

Wilt u bidden voor Akeem, dat hij de moed en de kracht zal krijgen om een lichtje van Christus te zijn in het weeshuis?