En nu is het mijn beurt

Een paar maanden geleden kreeg Cirilo het Evangelie voor het eerst te horen. ‘Ik had last van astma en was alcoholist. Ik was geen prettig gezelschap, ’ vertelt hij. ‘Er was iemand die probeerde het Evangelie aan me te vertellen en me steeds uitnodigde voor Bijbelstudie. Maar ik was gewoon niet geïnteresseerd.’

Het gaat niet goed met Cirilo en hij besluit toch maar een keer naar de kerk te gaan. Maar niet naar de kerk waar hij steeds voor wordt uitgenodigd. ‘Ik hoopte dat de man die me steeds uitnodigde me dan met rust zou laten.’ Cirilo bezoekt de kerk een tijdje, maar hij begrijpt er helemaal niets van en zijn situatie verbetert niet. ‘Ondertussen bleef ik uitgenodigd worden voor Bijbelstudies. Uiteindelijk besloot ik maar toe te geven en ben mee gegaan naar de kerk en de Bijbelstudie.’ Cirilo is geraakt door wat hij mee maakt: ‘Ik werd hartelijk ontvangen en voelde de liefde en acceptatie. Een vrouw, Maria, bood aan om samen de Bijbel te bestuderen. Ze kwam dertig dagen achter elkaar om Gods Woord te lezen en er over te praten. Mijn vrouw en kinderen deden ook mee. We zijn allemaal tot geloof gekomen en hebben ons laten dopen.’

‘We zijn lid geworden van de kerk en nu is het onze beurt om Gods Woord bekend te maken onder onze vrienden en mensen in de buurt.’ Cirilo doet nu mee aan een training van Project Philip, zodat hij straks zelf Bijbelstudies kan leiden met mensen die nog niet geloven.