Een groots geschenk

In de schaduw van een paar bomen hebben zich zo’n dertig mensen verzameld. De vrouwen en kinderen zitten op de grond, de mannen staan. Terwijl ze ritmisch meeklappen, zingen ze: “Cristo e tao bom, Cristo e tao bom, para mim”, Christus is zo goed voor me.

De woorden van dit lied zijn zeker niet vanzelfsprekend voor deze mensen. Veelzeggend is een man achteraan met een zonnebril. Ondanks dat hij in de schaduw van de bomen staat, houdt hij zijn zonnebril de hele samenkomst op. Het is waarschijnlijk de enige ‘luxe’ die hij bezit. Opvallend is ook dat nergens een smartphone te zien is. De enige manier van interactie met de buitenwereld lijken een paar oude fietsen te zijn, die tegen de hutten geparkeerd staan.

Angoche is een arm, afgelegen gebied in Mozambique. Deze mensen zijn niet opgeleid en kennen alleen hun eigen cultuur en tradities. Toch luisteren ze graag naar iedereen die hun taal, het Makua, spreekt. Daarom heeft pastor Bento, onze lokale coördinator, broeder Velandro aangesteld om onder hen te werken. Ze ontvangen hem met een open hart. Veel van hen kunnen niet lezen en schrijven, maar ze hebben de gave om te luisteren en te geloven. Ze bewaren de woorden van Velandro in hun hart.

Voor Velandro kennen de levensomstandigheden hier geen geheimen. ‘’De slechte economische situatie is in de eerste plaats te zien in het dieet van de lokale bevolking. Cassave is bijna het enige gewas dat hier geproduceerd wordt. Ze eten het als lunch en avondeten. Soms met gedroogde vis en groenten. Dit eenzijdige dieet heeft tot gevolg dat veel mensen zwak zijn en gemakkelijk ziek worden.’’

De maaltijd die ons (medewerkers van Bible League die hen bezoeken) wordt voorgezet is een cassaveschotel, genaamd ‘karakata’. Het wordt geserveerd met een soort spinazie, gekookte vis en rijst. Het is de rijst die aangeeft hoe vrijgevig deze mensen zijn. Dit is namelijk geen lokaal product. Ze hebben het op een markt, ver weg, moeten kopen. Een aanzienlijke kostenpost voor de kansarme dorpelingen.

Alsof dat nog niet genoeg is, wordt ons bij vertrek een overweldigend afscheidscadeau aangeboden. Het is een overvloed van allerlei lokaal groente en fruit: twee enorme trossen bananen, een paar gigantische zoete aardappelen en twee zakken cassave.

We voelen ons enorm bezwaard, vooral omdat we deze mensen niets te geven hebben. Maar dat zien we echt verkeerd, benadrukt Velandro. ‘’Uit jullie bezoek blijkt dat jullie echt om hen geven. De Project Filippus Bijbelstudie is ontzettend belangrijk voor deze mensen, omdat ze zo Christus leren kennen en ook groeien in hun geloof. We bidden tot onze almachtige God dat Bible League ons zal blijven zegenen met Bijbels en Bijbelstudiemateriaal!’’

Help jij hen aan Bijbels en Bijbelstudiemateriaal?