Tralies houden Gods Woord niet tegen

‘Ik heb mensen vermoord. Niet één, maar meerdere…’ Aan het woord is Eduart Kacoli, een 23-jarige Albanese gevangene. ‘Hoe lang mijn gevangenisstraf is weet ik niet. Dat moet nog uitgesproken worden, maar waarschijnlijk 30 jaar tot levenslang.’ Naast hem zit Nikaj Vat. ‘Ik zit nu 19 maanden vast en moet nog een jaar. Ondertussen loopt mijn hoger beroep, dus ik wacht op de definitieve uitspraak.’

Eduart en Nikaj zijn Albanese gevangenen. Ze hebben misdaden begaan en lopen niet weg voor hun verantwoordelijkheid.

 Mensen die afgesloten zijn van de buitenwereld, die gevangen zitten achter dikke muren, hoge hekken met prikkeldraad en ramen met tralies zijn niet onbereikbaar voor God. Daarom wordt Project Philip wereldwijd aangeboden in gevangenissen.

Op de vraag waarom ze meedoen antwoordt Nikaj: ‘Als we bidden is de Heere God dichtbij, dan voel ik Hem. Als we problemen hebben dan leggen we die in Zijn hand. Ik praat vaak met andere gevangenen over de Bijbel. We lezen dan samen uit Gods Woord.’ Eduart zegt: ‘Het is zo fijn om de Bijbel te lezen. Vanaf het moment dat ik gevangen zit lees ik de Bijbel. Door het lezen en de uitleg begrijp ik steeds beter wat er staat en weet ik dat Jezus mij vergeven heeft en dat er zelfs voor mij hoop is, ondanks al mijn fouten.’

Levens veranderen
Ook in Venezuela wordt Project Philip aangeboden in gevangenissen. Oswaldo Arroyo, directeur van Bible League Venezuela vertelt: ‘Gevangenen volgen Bijbelstudies en leren zo Gods Woord lezen en begrijpen. We zien levens veranderen. Onlangs hebben we op de binnenplaats van een gevangenis een doopdienst gehad waar 122 gedetineerden gedoopt zijn! Sommige gevangenen worden getraind om anderen te bereiken en te betrekken bij het programma.’

In Ethiopië wordt dit principe ook toegepast. Daar leidt Samyat Gim’orre de Bijbelstudies. Zelf getraind in de gevangenis betrekt hij nu anderen bij het programma. ‘We zien veel gevangenen tot geloof komen. Ondanks dat we gevangen zitten zijn we vrij! Onze Redder en Verlosser heeft ons vergeven. Het verhaal van de verloren zoon staat symbool voor velen van ons.’

Moses Nabanda, een gedetineerde uit Mozambique, vertelt: ‘Ik ging nooit naar de kerk en mijn leven draaide om drinken. Dankzij Project Philip heb ik geleerd om voor God te leven en ben ik toegewijd in het lezen van Gods Woord. Mijn leven is veranderd!’

Tekort
Eén van de Bijbelstudieleiders en zelf gedetineerde in Ethiopië is Mesfin Chrinet: ‘Doordat we Gods Woord hebben ontvangen, hebben we leven gekregen. En dat willen we delen met anderen. Het enige dat ons remt in het bereiken van gevangenen is het gebrek aan middelen. We hebben meer Bijbels en studiemateriaal nodig.’

De roep om Bijbels en studiemateriaal klinkt vanuit gevangenissen verspreid over de hele wereld. Helpt u mee aan de vraag te voldoen?